കൃത്യമായി നാലുവട്ടമാണ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കയറിയിട്ടുള്ളത് . അഞ്ച് ആൺകുട്ടികളും ഒരു പെൺകുട്ടിയും കൂടി രാത്രി ഹോട്ടലിൽ കയറി മീൻബിരിയാണി കഴിച്ച ' തെറ്റിന് ' പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോവാൻ , പോലീസ് വണ്ടിയിൽ കയറൂ എന്ന് അധികാരികൾ സദാചാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ ' നടക്കില്ലാ സാറേ ' എന്ന് തീർത്തു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം തുള്ളിക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടതും കൂട്ടിയാൽ അഞ്ചു പോലീസ് നേരങ്ങൾ . അതിൽ രണ്ടുവട്ടം പരാതിക്കാരനോട് കൂടെയോ , പരാതിക്കാരനിൽ ഒരാളോ ആയിരുന്നെങ്കിൽ മറ്റു രണ്ടുവട്ടവും കുറ്റാരോപിതന്റെ ഭാഗത്തായിരുന്നു , അവരെ കാത്തുള്ള പുറത്തിരിപ്പായിരുന്നു . ആ സമയങ്ങളിലെല്ലാം കൃത്യമായി പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ ഉള്ളറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . എ എസ് ഐ ഓട്ടോക്കാരനോട് ചൂടാവുന്നതും , അത് വരെ ഓട്ടം വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞയാൾ പലയാവർത്തി മാപ്പ് പറഞ്ഞതും , എ എസ് ഐ കേസാക്കണം എന്ന നിലപാടെടുത്തതും , എസ് ഐ കേസാക്കാതിരിയ്ക്കാൻ നോക്കിയതും , തുടങ്ങി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ അധികാരങ്ങളും , സ്വരങ്ങളും നിന്ന നിൽപ്പിൽ മാറിവരുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട് . അത്തരത്തിൽ സ്റ്റേഷനകം ഒരുവട്ടമെങ്കിലും അറിഞ്ഞൊരാൾക്ക് ' തൊണ്ടിമുതലും ദൃക്സാക്ഷിയും ' സിനിമയ്ക്കും അപ്പുറമായൊരു അനുഭവമാണ് . അധികാരത്തിന്റെ ഉയർച്ച താഴ്ച്ചകളെ കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ച്ചകൾകൂടിയാണ് സ്റ്റേഷനകങ്ങൾ . സർവ്വാധികാരത്തിൽ പ്രതിയെ തൊഴിച്ചും , നിസ്സാരനാക്കിയും , ചീത്ത പറഞ്ഞും തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പോലീസുകാരന് അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ സല്യൂട്ടടിച്ചു , ' സാർ ' എന്ന് പറഞ്ഞു അതിലും വലിയ അധികാരത്തിനു മുന്നിൽ കീഴടങ്ങേണ്ടി വരുന്നുണ്ട് . പ്രേമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിനിമയാണിത് . പലായാനത്തിന്റെ , അതിജീവനത്തിന്റെ സിനിമ . എസ് ഹരീഷ് ' മോദസ്ഥിതനായങ്ങ് വസിപ്പൂ മല പോലെ ' എന്ന ചെറുകഥയിൽ പറഞ്ഞത്രയും തന്നെ സട്ടിൽ ആയാണ് പോത്തേട്ടൻ സിനിമയും പ്രേമത്തിലെ ജാതി തിരയുന്നത് . സമൂഹം പുറം തള്ളിയ പ്രേമങ്ങൾ പാലായനം നടത്താറുണ്ട് , വിഭജനത്തിനും , കലാപങ്ങൾക്കും ശേഷമുണ്ടായ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയ പലായനങ്ങൾക്ക് ഇടയിലും രേഖപ്പെടുത്താത്ത ചെറുതും വലുതുമായ പലായനങ്ങൾ എത്രയോ നടന്നിട്ടുണ്ട് , ജീവിതത്തെ മാറ്റി നട്ട് നോക്കിയിട്ടുണ്ട് , പുതിയ ഇടങ്ങളിൽ ജീവിതം തേടിയിട്ടുണ്ട് . അന്നയും റസൂലും ഓടിപ്പോയവരാണ് . കായലിനരികിൽ നിന്നും മലയോരക്കുളിരിലേക്ക് പാലായനം നടത്തിയവരാണ് . വേരും നാടും കളഞ്ഞു അതിജീവനത്തിനായി ഓടിപ്പോയ മനുഷ്യരുടെ കഥകൂടിയാണ് നമ്മുടെ ചുറ്റും . ഓടിവന്നു കൂരകെട്ടിയവരുടെ വീറും വിയർപ്പും കൂടിയാണ് ഈ ലോകം . ' തൊണ്ടിമുതലും ദൃക്സാക്ഷിയും ' ആ പാലായനത്തിന്റെ കഥയാണ് , അതിജീവിതത്തിനായുള്ള ഓട്ടമാണ് . വെള്ളത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിടങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച് വെള്ളമില്ലാ വരൾച്ചയിലേക്കുള്ള ഒരു ഓട്ടം . ധാരണകൾക്കുറപ്പുള്ള ഒരു നായികയുടെ സിനിമയാണിത് . ആധാറില്ലാത്തവരെ ഒരു കാരണവശാലം ജീവിയ്ക്കാൻ സമ്മതിയ്ക്കരുതെന്നു പറയുന്ന കാലത്ത് ഐഡന്റിറ്റി കാർഡില്ലാത്തവന്റെ വിശപ്പിന്റെ കഥ കൂടിയാണിത് . ' എല്ലാം വിശപ്പല്ലേ ' എന്ന യൂണിവേഴ്സൽ രാഷ്ട്രീയം സംസാരിയ്ക്കുന്ന സിനിമയാണ് . കാഴ്ച്ചക്കാരന്റെ കാഴ്ചയെയോ , അനുഭവത്തെയോ ഒട്ടും അലോസരപ്പെടുത്താതെ രാഷ്ട്രീയം പറയുന്നിടത്താണ് പോത്തേട്ടൻ ആൻഡ് ടീമന്റെ ബ്രില്ല്യൻസ് . അതിനാണ് കയ്യടി . പ്രോപ്പഗാണ്ട സീനുകളോ , അജണ്ടകളോ , കാപട്യങ്ങളോ ഇല്ലാതെയാണ് ഈ മനുഷ്യർ നമ്മളോട് കഥ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നത് . ഒറ്റവാക്കിൽ ആ കാപട്യമില്ലായ്മ തന്നെയാണ് പോത്തേട്ടൻ കൂട്ടത്തിന്റെയും കൂട്ടുകാരുടെയും ബ്രില്ല്യൻസ് . ഒട്ടും സിനിമാറ്റിക്കല്ലാത്ത ഒരു അനുഭവമാണ് ' തൊണ്ടിമുതലും ദൃക്സാക്ഷിയും ' . മുന്നിൽ കാണുന്നത് ജീവിതം തന്നെയാവുന്ന സിനിമ . അതേ , ജീവിതത്തോളം പൊളിയാണിത് , പൊള്ളലാണ് , നീറ്റലാണ് , പ്രവചനാതീതമായ രണ്ടേകാൽ മണിക്കൂറിന്റെ കാഴ്ചയാണ് , എന്നാൽ ജീവിതത്തോളം തന്നെ ത്രില്ലിങ്ങാണ് !