ven, los van de NAVO? Ten slotte, als het zo is dat een groot deel van de potentiële conflictgebieden in of aan de grenzen van Rusland ligt, is er dan niet het dilemma dat we iets opbouwen wat we in de praktijk moeilijk zullen kunnen gebruiken, juist omdat Rusland daarbij betrokken is?

Bonino
Mijnheer de hoge vertegenwoordiger, toen uw functie in het leven werd geroepen en met name toen uw benoeming een feit werd, zijn er hooggespannen verwachtingen ontstaan bij een naar mijn gevoel niet gering deel van de publieke opinie dat vindt dat Europa zich een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid dient aan te meten. Pas dan kan het op enige wijze - zoals u zelf hebt gezegd - geloofwaardig overkomen en meetellen op andere gebieden dan alleen zijn handelsverkeer of economische macht.
Er wordt dus heel wat verwacht, maar naar mijn gevoel is er ook veel hoop gegroeid, vooral als, zoals commissaris Patten heeft gezegd, tussen de twee instellingen daadwerkelijk een vorm van synergie ontstaat.
Uw taak liegt er bepaald niet om. Ik wil niet zeggen dat wat u voor de boeg hebt een onmogelijke taak is, maar u kunt onze gelukwensen in ieder geval goed gebruiken: die krijgt u dan ook van ons allen, het is toch gratis, dat kost absoluut niets. Maar wellicht hebt u meer nodig dan alleen gelukwensen.
Ik vind de eerste stappen, in ieder geval die van de Raad, niet zo veelbelovend. Ik doel hier op een voorval dat door menigeen wellicht als iets bijkomstigs werd gezien maar in mijn ogen boekdelen spreekt: u heeft de Raad van maandag met het oog op de defensie als historisch bestempeld. Meent u dat nou? Ook ik vond het een historische Raad, maar in negatieve zin en om een andere reden, namelijk vanwege de ronduit onbegrijpelijk houding die is aangenomen ten opzichte van een initiatief dat eindelijk eens uit de koker van de Europese Unie mocht komen: het moratorium van de doodstraf.
Als ik het goed begrepen heb, hebben de ministers dit keer besloten om heel streng te zijn. Men heeft besloten om de zaak hard aan te pakken, om he