οβούλιο και της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών και, ιδιαίτερα, το γεγονός ότι ενέκριναν τον συμβιβασμό που συνέταξε το Συμβούλιο.
Αληθινή επανάσταση θα αποτελούσε, μεταξύ άλλων, η ρητή δήλωση της προτεραιότητας ενός κράτους μέλους να εφαρμόζει το εθνικό δίκαιό του, και ιδιαίτερα το εθνικό εργατικό του δίκαιο και την εθνική κοινωνική, ποινική και φορολογική νομοθεσία του, στην επικράτειά του. Δηλαδή η αρχή της χώρας προορισμού, σε αντιδιαστολή με την αρχή της χώρας καταγωγής. Αυτή δεν θα στερούσε σε παρόχους υπηρεσιών από άλλο κράτος μέλος τη δυνατότητα να προσφέρουν υπηρεσίες σε άλλη χώρα· αυτή θα σήμαινε απλά ότι θα υπήρχε θεμιτός ανταγωνισμός με τους εθνικούς παρόχους. Επανάσταση θα αποτελούσε η αποδοχή για τα κράτη μέλη ότι έχουν τη δυνατότητα να εισάγουν προϋποθέσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως η κατάσταση στην αγορά εργασίας, ή για λόγους χωροταξίας. Αυτήν τη δυνατότητα δεν την έχουν.
Μετά τον ανταγωνισμό με τον υπόλοιπο κόσμο και τον ανταγωνισμό μεταξύ επιχειρήσεων, η Ευρώπη θεσπίζει τώρα τον ανταγωνισμό μετ