even aan dat we daarmee door willen gaan - om het Europese integratieproces een hart onder de riem te steken, om ervoor te zorgen dat dit proces een constante en consequente ontwikkeling krijgt.
Ondanks de politieke spanningen die het begin van deze zittingsperiode hebben gemarkeerd, is gebleken dat verschillende belangrijke, of liever gezegd, de belangrijkste fracties eensluidende standpunten huldigen op het stuk van versterking van de Unie, van haar instellingen en beleidsterreinen. Het is belangrijk dat er op dit ogenblik convergentie bestaat inzake het voorstel dat geformuleerd moet worden om de verdragen te hervormen, om een nieuwe intergouvernementele conferentie bijeen te roepen, om de agenda en de methode te bepalen.
De standpunten die in het verslag van de heren Dimitrakopoulos en Leinen staan, hebben de nodige ruggensteun gekregen van de standpunten die, op de dag na de stemming binnen onze commissie, in het Parlement zijn toegelicht door middel van de mededelingen van voorzitter Prodi en de heer Barnier namens de Europese Commissie. Hiermee hebben wij dus een vast gegeven waar we allen rekening mee moeten houden: het Parlement en de Commissie gaan dezelfde richting uit, zij zijn er in gelijke mate van overtuigd dat de intergouvernementele conferentie niet te beperkt mag worden opgezet, dat het geen gelimiteerd werkprogramma mag krijgen, geen mini-agenda.
De uitvoerige bespreking die in de Commissie constitutionele zaken heeft plaatsgehad, heeft laten zien dat het Parlement zich alle moeite getroost om tegelijkertijd vooruit te kijken en realistisch te blijven, om veeleisend maar ook concreet te zijn. Men moet onderhand ophouden naar het Parlement te kijken alsof daar allerlei onmogelijke verzoeken en gevaarlijke eisen vandaan komen. Onze voorstellen zijn niet de weerslag van een of ander abstract schema of luxe tijdverdrijf: ze vormen een onvermijdelijke weerspiegeling van een objectieve behoefte aan algehele hervorming van de instellingen van de Unie. Wij moeten verder gaan dan Amsterdam, onze blik mo