ałego regionu i dla samej UE przystąpienie tego kraju do Unii wraz z akcesją Chorwacji, która jest na bardziej zaawansowanym etapie.
José Manuel Fernandes
Przyszłością Serbii jest członkostwo w UE. Dlatego też z zadowoleniem przyjmuję wniosek Serbii o członkostwo w Unii Europejskiej złożony dnia 22 grudnia 2009 r. oraz decyzję podjętą przez Radę Ministrów dnia 25 października 2010 r. dotyczącą zwrócenia się do Komisji o rozpatrzenie wniosku Serbii.
Pragnę pogratulować Serbii postępów osiągniętych w procesie reform. Podkreślam, że rozwój współpracy regionalnej wciąż jest dla UE priorytetem i ma być katalizatorem pojednania, stosunków dobrosąsiedzkich i pogłębienia stosunków międzyludzkich na Bałkanach Zachodnich.
W związku z tym wzywam Serbię do przyjęcia konstruktywnego podejścia na rzecz bardziej integracyjnej współpracy regionalnej. Zgadzam się z projektem decyzji Rady i Komisji w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Serbii.
Carlo Fidanza
Z radością przyjmuję układ o stabilizacji między UE a Serbią. Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu zmniejsza bariery w handlu między Unią Europejską a Serbią i jest krokiem w kierunku potencjalnej akcesji tego kraju bałkańskiego. Układ podpisano w 2008 roku, lecz od tego czasu ratyfikowało go tylko 12 państw członkowskich, w tym Włochy. Dzisiejsze głosowanie dowodzi zgody Parlamentu na zawarcie tego układu i wysyła pozostałym 15 państwom członkowskim sygnał, że również one powinny go ratyfikować. Pomimo faktu, że Serbię boleśnie naznaczyły wydarzenia, które ukształtowały jej historię najnowszą, zaczęła ona powoli wychodzić z trudności i konsolidować swoją strukturę demokratyczną. Położenie geograficzne Serbii i jej rola strategiczna czynią ją niewątpliwie centralnym elementem procesu integracji krajów bałkańskich z UE. Serbia jest też ważnym partnerem handlowym, odgrywają