γκαία ειδική παρέμβαση.
Καταρχάς οι προθεσμίες της ενημέρωσης: δεν υπάρχει στην οδηγία σαφής ένδειξη σχετικά με το έγκαιρο της ενημέρωσης και εμείς όλα αυτά τα χρόνια - μιλήσαμε συχνά για αυτό σ' αυτή την Αίθουσα - εγκρίναμε μεν ψηφίσματα, αλλά είχαμε δυστυχώς και πολλά αρνητικά παραδείγματα: εργαζόμενοι που πληροφορούνται από τον Τύπο το μέλλον τους ή που βρίσκονται αντιμέτωποι με μία τελεσίδικη απόφαση των επιχειρήσεων. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε σχετικά περιπτώσεις όπως της Ahlston, της Adb, του Marks & Spencer και πολλών άλλων. Λοιπόν, αν είναι έτσι, είναι αναγκαίο, απολύτως αναγκαίο, να γίνει η οδηγία πιο ακριβής, να καθορίζει τις προθεσμίες της ενημέρωσης και της διαβούλευσης πριν από τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης, ώστε να καταστεί λειτουργική η δυνατότητα της διαπραγμάτευσης, διαφορετικά δεν χρησιμεύει σε τίποτα!
Δεύτερο στοιχείο: πιστεύω ότι οι συνάδελφοι μπορούν να συμφωνήσουν μαζί μου ότι σε μία έννομη τάξη δεν υπάρχουν κανόνες οι οποίοι, αν δεν τηρηθούν, δεν παράγουν κανένα αποτέλεσμα. Αποτελεί μοναδική περίπτωση το γεγονός ότι στα θέματα εργασίας και κοινωνικών δικαιωμάτων αυτό είναι σχεδόν ο κανόνας! �