u między Ameryką Północną i Południową, w krajach ASEAN, Azji, Mercosur itp. W tym kontekście UE jest jedynym regionem stojącym z założonymi rękami i nieomal sparaliżowanymwyzwaniami globalizacji.
Nawet pomimo mojego poparcia dla przegłosowanego dzisiaj sprawozdania, chciałbym stwierdzić, że inicjatywa dotycząca wolnego handlu z Wyspami Fidżi i Papuą Nową Gwineą praktycznie nie może być najbardziej imponującym wynikiem, którego mogliśmy oczekiwać po tylu latach negocjacji. A gdzie Chiny? Gdzie Stany Zjednoczone? Czy też Indie? Gdzie ci wszyscy, którzy obecnie odbierają nasze miejsca pracy? Czy również pod tym względem UE zawiedzie europejskich pracowników?
Syed Kamall
To truizm, że najlepiej prosperują te społeczeństwa, które mają największą wolność, a te, które mają największą wolność, najlepiej prosperują; truizmem jej również to, że powinniśmy dostrzec rolę pełnioną przez wolny handel. Niestety, w zakresie międzynarodowych negocjacji wielostronnych w dziedzinie wolnego handlu, runda dauhańska w ramach WTO znalazła się w impasie, dlatego UE obecnie podpisuje coraz większą liczbę porozumień dwustronnych, korzystając ze wzoru Stanów Zjednoczonych i innych krajów.
Wielu mieszkańcom uboższych krajów możemy zapewnić korzyści związane z wolnym handlem, jednocześnie uznając pewne przejściowe problemy, które spadną na nich w obliczu konieczności dostosowania się do zaostrzonej konkurencji. Jednak w ostatecznym rozrachunku powinniśmy przestać koncentrować się na interesach producentów i zacząć się interesować konsumentami. Wielu konsumentów w licznych krajach rozwijających się zadaje mi pytanie, dlaczego nie mają takiego samego wyboru w zakresie dostępu do towarów i usług, z jakiego korzystamy na Zachodzie. Cóż, jednym ze sposobów niesienia im pomocy jest rozszerzenie wolnego handlu, dającego naszym konsumentom większy wybór. Oby to trwało jeszcze długo.
Nirj Deva
Pani Przewodnicząca! Przez długi czas region Pac