o Parlament, jako prawodawca, mamy prawo decydować, jak powinna przebiegać procedura wdrażania w państwie członkowskim.
Uważam, że Parlament po długich negocjacjach zajął słuszne stanowisko, że powinniśmy uzyskać potwierdzenie oraz wyraźne zobowiązania zarówno ze strony Rady, jak i Komisji, zapewniające poszanowanie uprawnień Parlamentu. Po długotrwałych negocjacjach poczyniliśmy bardzo duży postęp w tej dziedzinie, która oddziałuje i ma wpływ nie tylko - w szczególności nie tylko - na sferę aktów wykonawczych, lecz także na akty delegowane.
Również w przypadku aktów wykonawczych Parlament posiada i zachowuje uprawnienia kontrolne, co oznacza, że na mocy porozumienia z innymi instytucjami mamy procedurę, którą możemy stosować.
Mój pierwszy priorytet dotyczył utrzymania tych ważnych stanowisk. Jest także kolejna kwestia; na forum innych komisji w Parlamencie - w szczególności Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Rozwoju i Komisji Spraw Zagranicznych - jak również między Parlamentem i Radą toczą się inne dyskusje, które dotyczą prawodawstwa w sprawie instrumentów finansowych oraz możności i sposobu ich regulacji.
Mój cel w tym zakresie był taki, aby przedmiotowe rozporządzenie nie przesądzało o przebiegu tych dyskusji. Chcemy pomóc kolegom i koleżankom zabiegającym o nasze stanowisko w tej ważnej dyskusji z Radą, aby w efekcie doprowadzić do współpracy z Radą.
Wreszcie, jako że mój czas dobiegł końca, pragnę podziękować zarówno Komisji, jak i Radzie za wykazaną elastyczność w toku negocjacji. Zdaję sobie sprawę, że bardzo trudno było osiągnąć porozumienie w Radzie. Sądzę, że takiego rozwiązania chciał Parlament i takie rozwiązanie może usatysfakcjonować wszystkich posłów, zwłaszcza że nie chodzi w nim tylko o tekst, który obecnie omawiamy, lecz spodziewamy się też, że zarówno Komisja, jak i Rada będą uczestnikami wspólnego porozumienia dotyczącego tych ważkich kwestii. Oczekujemy również deklaracji